Posts tonen met het label marocco. Alle posts tonen
Posts tonen met het label marocco. Alle posts tonen

vrijdag 20 november 2009

marokko


Maghreb
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Maghreb in ruimere zinDe Maghreb (Arabisch: المغرب العربي al-Maġrib al-ʿArabī) is een aanduiding voor het noordwestelijke deel van Afrika. In enge zin behoren Marokko (en de betwiste Westelijke Sahara), Algerije, Tunesië, Mauritanië en Libië tot de Maghreb. Vroeger werd ook Spanje tijdens de Islamitische overheersing hiertoe gerekend. De landen Marokko, Algerijë, Tunesië, Libië en Mauritanië vormen een politieke eenheid, de Union du Maghreb arabe (Frans voor Unie van de Arabische Maghreb) UMA. In het Arabisch wordt Al-maghrib ook gebruikt als aanduiding voor enkel het land Marokko.

De letterlijke betekenis van het woord maghrib is plaats van de ondergang van de zon of westen. Binnen de Islamitische wereld ligt deze regio het meest in het westen (dat wil zeggen, vanuit Saoedi-Arabië gezien).

De Maghreb heeft een sterke eigen identiteit binnen de Arabische Wereld. Een van de kenmerken van de Maghreb is, dat hier de Maghrebijnse dialecten van het Arabisch worden gesproken, die onderling doorgaans redelijk verstaanbaar zijn en die sterk verschillen van de Arabische dialecten die bijvoorbeeld in Egypte en op het Arabisch Schiereiland worden gesproken. Een ander kenmerk van de Maghreb is, dat hier relatief veel Berbers leven of leefden. Verder is een groot deel van de Maghreb lange tijd onder Franse heerschappij geweest, en is de invloed van de Franse cultuur en het Frans hier ook groot, als taal van het onderwijs, de wetenschap en overheid.

Met het grootste deel van de rest van de Arabische Wereld heeft de Maghrib onder meer gemeen, dat het Arabisch officiële taal is, en dat de meerderheid van de bevolking islamitisch is.

marokko






Keuken
De Marokkaanse keuken wordt als een van de gevarieerdste keukens ter wereld beschouwd. De reden hiervoor is de eeuwenlange interactie van Marokko met de buitenwereld. De keuken is een mengeling van invloeden uit de Arabische, Berberse, Spaanse, Corsicaanse, Portugese, Moorse, Midden-Oosterse, mediterrane, Afrikaanse, Turkse en Joodse keukens. Al deze keukens hebben in meer of mindere mate bijgedragen aan de diversiteit van de Marokkaanse keuken. Daarnaast werd deze verder verfijnd door de koks in de koninklijke keukens in de Marokkaanse koningssteden.

Kruiden worden op grote schaal in het Marokkaanse eten gebruikt. Ondanks dat Marokko al duizenden jaren kruiden importeert, komen vele ingrediënten uit Marokko zelf, zoals saffraan, munt en olijven, sinaasappelen en limoenen. Belangrijke kruiden zijn kaneel, komijn, peper, gember, saffraan en kurkuma. Kip is het meest gegeten vlees in Marokko. Het meest gegeten rode vlees is rundvlees, ook al wordt de voorkeur gegeven aan lamsvlees, dat echter relatief duur is. Couscous is de bekendste Marokkaanse maaltijd en wordt traditioneel met de hele familie genuttigd na het vrijdagse moskeebezoek. Andere belangrijke gerechten zijn tajine, pastila (hartige taart met kip) en harira (soep). Het laatste wordt met name tijdens de ramadan gegeten. De populairste drank is groene thee met munt. De lokale Berberse keuken is vergelijkbaar met de rest van de Marokkaanse keuken, maar heeft veel minder externe invloeden

marokko






Literatuur
Marokko heeft een groot aantal romanschrijvers voortgebracht maar ook dichters, toneelschrijvers, essayisten en journalisten. Tahar Ben Jelloun en Fatima Mernissi zijn er twee die een wereldfaam hebben opgebouwd. Zie ook: Lijst van Marokkaanse schrijvers

marokko






Onderwijs
Onderwijs in Marokko is kosteloos en verplicht tot zestien jaar. Desondanks gaan vele kinderen, vooral meisjes, op het platteland nog steeds niet naar school. De analfabetismegraad in Marokko blijft al jaren rond de 50% hangen[6], maar reikt tot 90% bij meisjes op het platteland . In september 2006, werd Marokko de prijs de Literacy Prize door UNESCO uitgereikt.

Marokko heeft zo'n 230.000 studenten gespreid over veertien openbare universiteiten. De Mohammed V Universiteit in Rabat en de Al Akhawayn Universiteit in Ifrane (privé-universiteit) hebben een hoog aanzien. Al Akhawayn, gesticht in 1993 door Hassan II en Fahd I van Saoedi-Arabië, is een Engelstalige universiteit met duizend studenten. De Universiteit van Al Karaouine in Fez, wordt beschouwd als de oudste universiteit in de wereld en was een centrum van onderwijs voor meer dan duizend jaar.

marokko






Verkeer en vervoer
belangrijke luchthavens: Mohammed V International Airport, Menara International Airport, Al Massira Airport
spoorwegen: 1907 km (2006[6])
wegennet: 57.626 km, waarvan 35.665 km verhard (2005[6])
belangrijke havens: Agadir, Casablanca, Rabat, Tanger, Nador, Al Hoceima
binnenkort zal er ook een tram- en metronetwerk te vinden zijn in de stad Casablanca en tussen Sale en Rabat.

marokko






Politiek
onafhankelijk sinds: 2 maart 1956
staatshoofd: Koning Mohammed VI (sinds juli 1999) (volgde zijn vader, Koning Hassan II op na diens overlijden)
regeringsleider: Premier El Fassi (sinds september 2007)
Na zijn verkiezingsoverwinning in mei 2007 maakte de Franse president Sarkozy werk van het zoeken van steun voor de oprichting van de Unie voor het Middellandse Zeegebied, die de bestaande akkoorden tussen de Europese Unie en andere landen rond de Middellandse Zee zou vervangen en verdiepen. Het zou eveneens tot een nauwere associatie van Marokko met Europa leiden en de afwijzing van de aanvraag tot lidmaatschap van de Europese Unie in de jaren 80 verzachten.

marokko






Stad Bevolking in 2004
Casablanca 2.933.684
Rabat[12] 1.622.860
Fez 946.815
Marrakesh 823.154
Agadir[13] 678.596
Tanger 669.685
Meknes 536.232
Oujda 400.738
Kenitra 359.142
Tétouan 320.539
Safi 284.

marokko






Bevolkingsgroepen Ongeveer driekwart van de huidige Marokkanen is van Berberse afkomst en mensen van Arabische afkomst vormen de op een na grootste etnische groep.

De Joodse minderheid is in de loop van de twintigste eeuw sterk in aantal afgenomen en telde begin van de eenentwintigste eeuw 3.000 mensen.

marokko






Demografie
De bevolking is in de twintigste eeuw verachtvoudigd. In 1900 waren er 3,8 miljoen Marokkanen[5] en in 2008, 34.343.219 inwoners. Marokko is op twee na, na Egypte en Soedan, het volkrijkste Arabische land.

De alfabetiseringsgraad was tijdens de volkstelling van 2004 52,3%. 65,7 onder de mannelijke bevolking en 39,6% onder de vrouwelijke bevolking

marokko






Naam
In het Arabisch wordt Marokko Maghreb genoemd, dat de plaats waar de zon ondergaat betekent (en hiervan afgeleid het westen). Het wordt zo genoemd omdat Marokko destijds het uiterste uiteinde van het Islamitische Rijk was en symbolisch gezien de zon hier onder ging. De naam Maghreb kan verwarrend zijn want heel Noord-Afrika werd (en wordt nog wel) "al maghreb" genoemd. Daarom wordt Marokko ook wel al maghreb al aqsa (het verre Westen) genoemd. De naam Marokko werd voor het eerst gebruikt door de Spanjaarden nadat de Almoraviden de Spanjaarden verslagen hadden en Marrakesh was toen hun hoofdstad.

maroc

Marokko, officieel het Koninkrijk Marokko, is een land in noordelijk Afrika aan de kust van de Middellandse Zee, de Straat van Gibraltar en de Atlantische Oceaan, grenzend aan Algerije en de (betwiste) Westelijke Sahara. Het behoort tot de Maghreb landen, waar ook Tunesië, Mauritanië, Algerije en Libië toe worden gerekend.

De staat Marokko is ontstaan toen het land zich onafhankelijk verklaarde van Frankrijk op 2 maart 1956. De hoofdstad van Marokko is Rabat en de grootste stad is Casablanca. Andere belangrijke steden zijn Fez, Marrakesh, Agadir, Tanger en Oujda.

Marokko is een monarchie, sinds 23 juli 1999 is Mohammed VI de koning van Marokko. Hij werd daarmee de achttiende koning van de Alaoui-dynastie die sinds 1666 regeert in Marokko. De nationale feestdag van Marokko is op 30 juli, de dag waarop koning Mohammed VI zijn vader Hassan II opvolgde.

De overheersende godsdienst is de islam, maar het land telt ook een klein percentage christenen en joden. De officiële taal is Arabisch en het Frans geldt als tweede taal. Maar daarnaast worden de Berbertalen en het Spaans ook wel gesproken